Sunday, October 10, 2021

මත්වෙන ආදර කතා -03

 මත්වෙන ආදර කතා -03 





උසස්පෙළ පන්තිවල ඉගෙනුම ලබනව කියන්නෙ මානසික පීඩනය උපරිම කාලයක්.පාසැලේ එහා කෙළවරේ මේසයකට තට්ටු කරන ශබ්දයක් ආවත් අංශප්‍රධානී,පන්තිභාර ගුරුවරු උඩ පැනගෙන තොපි නේද ඒ කියල අහගෙන එනකොට අහිංසක අපිට දැනෙන මානසික පීඩනය හිතාගන්න පුළුවන් වේවි. ඒත් අපි එකාවගේ එකට හිටි නිසා ඒ පීඩනය සමෝසමව බෙදාගන්න පුළුවන් වුණා.හරියට විවේක කාලයෙදි බිත්තරයක් නැති බත් එකක් බෙදාගන්නව වගේ. ගුරුවරු නොයෙක් නොයෙක් චෝදනාකළා , පාසැලේ සමහර දවස් අපි විනාශකළා කිව්ව, නම්බුව නැතිකළා කිව්ව, වයසට නොගැලපෙනදේ කළා කිව්ව ඒත් අපි හරිම අහිංසකයි.පන්තියෙන් භාගයක් විතර ටිකක් දඩබ්බර උණාට සාමාන්‍ය අගය බැලුවාම හැමෝම අහිංසකයි. 

උසස්පෙළ විභාගය අතට ළඟ වුණත් දුර වුණත් නෑ අපිට කිසි වෙනසක්. වෙනසක් තිබ්බට නොතිබ්බවගේ උන්න එයැයිලව හඳුනගන්න ප්‍රතිඵල එනකන්ම ඉන්න ඕනිය කියනවනෙ. ඒක කාරි නෑ.. ඔන්න ඔය අවධියෙදි ඉතාම අවාසනාවන්ත විදියට පන්ති සඟයෙකුගෙ පියා මියයනව. යාළුවො විදියට අපි කොහොමත් මිතුරගෙ මවට වඩා පියාට සමීපයි. එව්වට හේතු එමටයි. කෝමත් බෙලිකටු එක්ක අපිට ආශ්‍රයක් නෑනෙ. 

මිතුරාගෙ පියාගෙ අදාහනෝත්සවය දක්වා අපි සියලුදෙනාම එක්රැස්වෙලා සමෝසම මහන්සියෙන් වැඩකටයුතු කළේ මළගම වුණත් වළක් බහින්න කියාපු ක්‍රමය නිසාදෝ කියල දැන්නම් හිතෙනව. ඒම නොහිතෙන්න තිබ්බ අද වෙනකොට ඒ ඒ පුද්ගලයන් එක්ක ඒකාලෙ තිබ්බ සමීප ඇසුර පවත්වාගෙන ගියානම්. එව්ව කාරි නෑ. ලෝකෙ කැරකෙනකොට මිනිස්සු පෙරලෙනව. හැගීම් , බැදීම් යටවෙනව තැලෙනව ,පොඩිවෙනව, පොළවට පස් වෙනව. 

ඔය මදන විසේ එක්ක කොළුකාරමක් හරි හරියට තිබ්බ වයසෙ අපිට නින්දත් නොනින්දත් අතර ගෙවිච්ච ඔය දවස් කීපය රස සාගරයක්. නොයෙක් නොයෙක් රස කෑමද , නොයෙක් නොයෙක් රස බීමද තියෙනකොට අපිට ආයෙම කටුව පොගන්න ඉබ්බ දියේ දාන්න ඕනියැ. කොහොම උණත් අතේ එතරම් මුදල් ගැවසෙන්නෙ නැති කාලයක් නිසා සතෙන් සතේ ඉතිරි කරල රහසේ කැටයකට දමල ගෙනාව රෙඩ්‍ රම් බෝතලේ කොටසක් පොල්ගසකට දියර පොහොර කරපු මිත්‍රයාගෙ මලගමත් එදාම නොගත්තෙ මහන්සි වැඩිකමට වෙන්න ඕනි. 

මිතුරගෙ නැඟනියක්ද අම්මද කියල වෙනසක් නෑ එකම අච්චුවෙ නෙෆර්ටිටි මල් පෝච්චිය වගේ. හෙනම ඝනකම. තට්ටු කළත් දහ් දිහ් ගානව වගේ සද්දෙ. එයාගෙ වරුණෙ ඒම උණාට අපිට මෙතන රැදෙන්න හේතු සාධක ගෙනාවෙම එයා. ඒ එයාගෙ මිතුරියො රොත්තක් දිවා රෑ තේ කෝපි බෙදීමට යොමුවෙල තිබ්බ නිසා. ඔය අතර සමහරුන්ව අපි අපේ නම්වලට රෙජිස්ටර් කරල ඔප්පු ලියමින් උන්නෙ. මගෙ බිසෝනාමාවලියෙ එක් පරිච්ඡේදයක් ලියන්න තමා මගෙ සූදානම. 

කැරමේ සිට මඩ ගැසීම දක්වා සියල්ලම කරමින් හුළගට වැනෙන කෙහෙල් අතුවගේ උන්න අපිට ජීවයක් පිඹින්න මහ පාන්දර ඕනි වෙන්නෙ කෝපි. හීන් සීරුවෙ කුස්සියට ගිහින් බෙලෙක් කෝප්පෙ එක්ක ආරෝවට කෝපි හදනකොට ඔන්න එනව සුරලෝකෙන් බිමට පතබෑවිච්ච සුරංගනාවියක්.

එක් අන්තයක කුණු කෙළ පිසමින් පැමිණෙන ඈය.


මේ අන්තයේ බෙලෙක්කයට තට්ටුකරන මාය..


සුළි සුලගට හසුවූ වරාමලක් වැනි කෙස් කලඹ අතින් හදමින් දිව එන ඈය.


කොහොම ආවත් ඔයා ලස්සනයිනේ සිතනා මාය.


ළග ලගටම විත් කෝ ඕක දෙන්නයැයි කියනා ඈය.


නෑ නෑ නංගි මට පුළුවන් කියනා මාය.


කෝ අයියෙ මේකට කෝපි දාල නෑනෙ සීනී වතුරයි විතරනෙ කියනා ඈය.


මට ඕනිවුණේ උඹව ඇහැරවගන්න යැයි කනට මුමුණනා මාය..


නෝකාඩුවක් දෑසේ රදාවා සිනාසෙන ඈය.


වියෝවන් මැදින් වුවද බැඳීම් ගොඩ නැගාගත හැකිය.


මගේ ලයින් මැද ඇගේ ලයින් මැද දවස් ගෙවීගෙන යනවිට මගේ අතිජාත මිත්‍රයා සැපත්වෙනව ලංකාවට.

ඔහු කොහේද මා එතනය. අපි කොහේද ප්‍රශ්න එතනය. ඔව් ඔව් ඩාම් වෙනව ඩූම් වෙනව තමා. මිත්‍රයාගේ පිළිගැනීමේ සාදයත් අහල පහළකම යොදාගෙන තිබ්බ නිසා කුකුළා අතේ අරං පිටත්වුණේ අරුන්දට හොරෙන්. නිකමට ලයින් එක දැම්ම කියල නෑ ගෑනු ප්‍රශ්න මල්ල ලිහන්න ගත්තාම. දොදොල් හැදිගෑවිල්ල වගේ තමා.

උදෑහනම ගියාට මොකද එන්න වුනේනම් බිං ඇඳිරිය වැටෙන්න ඔන්න මෙන්න තියාගෙන.


සයිස් දෙකක ටයර් දාගත්ත පරණ ටාටා ලොරියක් වගේ මම වැටේ සිදුරකින් රිංගගත්තා ඉඩමටනම්. ටිකක් අයිනක් අල්ලන් ඉදගෙන ඉන්නට ඕන කාටවටත් නොපෙනෙන්න. ඒකට යන්න ඕනි කුස්සිය පැත්තෙ කැලෑවට වෙන්න තිබ්බ හට් එක යටට. රඹට කැකිරි උඹට වැඳිරි කියාගෙන එන්ජිම පනගන්වගෙන ඇදෙන්න ගත්තෙ සුන්දර සිහින පේන ඉසව්වට.මම හිතන්නෙ අඩි පහ හයක් යන්නට ඇති. මහ අමුතු සීතලක් දැනුණ අතෙ මැණික් කටුව ළගට. ගොම්මං වේගන එනකොට මළගෙදරක ඒ අමුතු සීතල මුළු ඇගම සලිත වෙලා. ඒ එක්කම ඇහෙනව ශබ්දයක්.


"අයියෙ උඹ මොකද වැනෙන්නෙ" 

ටිකක් හුරුයිත් වගේ. ඒත් නුහුරුත් වගේ. සීතල එක්ක ආවට පිරිමි කටහඬකුත් නෙවෙයි. තවම මම ඉන්නෙ පාරිභෝගික අධිකාරියෙ සභාපති වගේ කන්ෆියුස් උන්ගා බුංගා වෙලා.

ඊළගට දැනුණෙ අත ටිකක් තදට ඇදෙනව එක්කම මාව ඇදගෙන කෙනෙක් ඉස්සර වෙනව. ඇදෙගෙන කිව්වට ටිකක් වෙන්න වත්තම් කරගෙනත් වගේ .ඒ එක්කම 

" සට පට රම්පෙට පොරි ඩෙකට කැකිරි " වගේ එව්ව ටිකක් ඇහුණා හරියට මතකයක් නෑ.


ඊළග මොහොත මම හට් එකක් යට හිදගෙන මා ඉදිරියෙ උන්නෙ අර බිමට වැටිච්ච දේවතාවි අපායෙන් කුලියට ගත්ත ඇඳුමක් දාගෙන. වැඩි අවුලක් නෑ. මූණ ටිකක් රතු වෙලා. ඇස් ලොකු වෙලා. එච්චරයි. 

ආයෙම අර " සට අට රම්පෙට පොරි ඩෙකට කැකිරි " වගේ එක ඇහෙනව.


"අඩියක් හෙලවෙන්නෙ නෑ ඔතනින් මං එනකං " කියාපු ඇය යන්න ගියා මැකිලා.

එයා කියන්නෙ මාර කතා නැගිටගන්න පුළුවන් උනානම් එයාගෙ ඔය කැකිරි කතා අහං ඉනනවයැ මම. විකාරණෙ.


ඊළග මොහොතෙ තේ කෝප්පයක් අතින් ගත්ත ඇය එනව අහසින් පහළට . මේක බීහන් මුලින්. ඊට පස්සෙ කියහං උදේ ඉදං මකබෑබුන දිහෑව කෙළින් කටින් ඉන්න බැරිවෙන්න. ගෑනුන්ට ඇත්තටම පිස්සු අප්පා. පිගාන කාල රොටිය හෝදන ලෙවල් එකේ මනුස්සයෙක්ගෙන් ප්‍රශ්න අහල හරියනවද. මොනා කරලත් බෑ ජාමෙ බේරගන්නත් ඕනෑය. 


" ආ මම දවල් ගියෙ. යාළුවෙක් හම්බෙන්න"


"අනේ පලයං අයියෙ උදේම යනව මම බලාගෙන "


" හරි හරි ඉතිං . ඒක නෙවෙයි මේ අහන්නකො "


"ඇයි ඒ ගමන මොකද ? "


"මෙහෙමයි. ඔයාට පුළුවන් හැමදාම මට මෙහෙම බනින්න. නෑ එක්කො මම මෙහෙම ආවාම උණුවෙන් තේකක් ගෙනත් දීලා ඔහොම ඔරවගෙන. නෑ සොරි. ඔහොම ලස්සනට හිනාවේගන මගෙ ඉස්සර පුටුවක ඉදන් බලාන ඉන්න "


"මොකක් ?"


" ඇත්තටම මෙහෙමයි. ඔයා ගෙදරට සාරි අදින්න . එතකොට මට පුළුවන් ඔයා ඔහොම තරහ අරං ඉන්නකොට අර හින්දි ෆිල්ම්වල වගේ සාරි පොටොන් ඔයාව ඇදල ළගට ගන්න. තරහ නිවෙන්න. "


" පිස්සුද මනුස්සයො සාරි පොටෙන් ඇද්දාම සාරිය ගැලවෙනවනෙ "


" ආ ඒකට මොකද අස් අස් වී වී නෙහ්."


" දැන් මං මොන මඟුලකටද එහෙම කරන්නෙ "


" ආ ඇයි අපි කලින් කතාවුණේ අපි බඳිනවනෙ. "


" අපි ? කොයි වෙලේද ? ගිය දිහෑවක උන්න එකියකට කියපු එව්වද මට කියන්න එන්නෙ. ආයෙ මට අහුවෙන්න එපා මෙහෙම. ඇයි වදේ අර පෙට්ටියෙ ඉන්න මනුස්සය මැරිලා තියෙන්නෙත් සිරෝසිස් වලින්.දැන් තමුසෙටත් ඕනි එහෙම කරන්නද ? "


" හැබැයි ඒකත් නරක නෑ නෙහ්.ඔයාට එතකොට තව කාටහරි තේ හදල දෙන්න බැරියැ. "


" අයියෙ මේ ...."


" හරි හරි. මම ඔයාට කැමතිනෙ. ඔයා මට කැමතිද ?"


" රම්පෙර පොරි ඩෙකට කැකිරි දේශනය ."


"ඇහුව එකට උත්තරේ ?"


" ඔව් මම කැමතී.මට දැනටත් කොල්ලෙක් ඉන්නව. ඔයාට මාව බෙදාගන්න පුළුවන්නම් මට බැරිනෑ දෙන්නෙක්ට ආදරේ කරන්න ".


"....හීක්.... " ( ඉක්කාව ඇස් උඩ ගිය මම )


බොරු ඕනි නෑ. මට රට ඉදන් ආව මගෙ යාළුවා ගැන විතරයි දුක හිතුණෙ. අපරාදෙ අච්චර වියදම් කරල ගෙනාව විස්කිය.


Sunday, September 5, 2021

සී තාත්තා සහ මුරුංගා

සී තාත්තා සහ මුරුංගා





පහුගිය දොහේ දවසක යාලුවෙක් පණිවිඩයක් එවල තිබ්බ මුරුංගා තියෙනවය අරං යන්ට එන්නය කියාලා. ඔය ගමන මුරුංගා මුරුංගා කියල සිත සිතා ඉන්න ඇහිල්ලෙ තමා මට මතක්වුනේ මේ මුරුංගා කියන්නෙ අපේ පවුලට බද්ධවුන දෙයක් නෙදෝ කියාලා. මම මේ පවුලේ පුරාණේ දිගහරිනවය මගේ ලොකුකම් කියවන්න තනනවය කියාලා කෝප ගන්ට එපා. කෝප ගත්තාය කියාලා මට කොරන්ට ඇති ඇටිකෙහෙලකුත් නෑ මෙව්ව සත්‍ය සිද්ධි නිසා. බොලාලට මතකනම් මම කලින් දොහකත් කීවා මගේ සීතාත්තගෙ ලෝකප්‍රසිද්ධ කෙරුම් ගැන. එතුමා අපේ පරම්පරාවට ඉරබටු තරුව වගේ දීප්තියක්ම ගෙනාව උත්තමයා නෙව.

ඉරයි හදයි ආදරෙං වෙලිලා උන්න දොහක රටටම අඳුරෙ ගිලිලා උන්නාය කියල මං කීවා මතක ඇතිනෙ. මේක ඊට පස්සෙන් පහු වෙච්ච සිදුවීමක්. සීතාත්තා කියන්නෙ ඉරේ එවුං මහ නාහෙට නාහන දඩබ්බර උන්ය කියල. ඉරයි හඳයි ලංකරගෙන පාලමක් හදන්නය කියල උත්සහ කල හඳේ රජ්ජුරුවන්ට අරිආදු කරන්ට තැනුවය කියනව ඔය ඉරේ එව්වො. මෙහෙ එහෙ කියල වෙනසක් නෑ අයුබොවන්ඩ කොහෙත් ඉන්නව හොද වැඩකට අකුල් හෙලල ජාතියම අනතුරේ හෙලන්ට කැපවෙච්ච එව්වො. 

ඔය පාලම හදන්ට හේතුවුනේ ඉරෙන් ගින්දර ගන්නත් හදෙන් සීතල එහෙට යවන්නත් කියල තමා කියන්නෙ. කෝමින් කෝම හරි ඔය අරියාදුව නිසා පාලම් හැදීම කෙසේවෙතත් දෙරට අතර නොහොදනෝක්කාඩු ඇතිවුනාලු. සීතාත්තා ඉතිං කාකවුරුත් එක්ක වුනත් හිත් අමනාපකං ඇතිකොරගන්ට අකමැති කෙනා වෙච්චි. උන්නාන්සෙ දන්නව දැන් කොයියම් මොහොතක හරි දෙඟොල්ලොම උදව් ඉල්ලගෙන සීතාත්තා මුලිච්චිවෙන්න එනබව. සී තාත්ත තද නීතිරිති කාරයා නිසා උදව්ව ලැබෙන්නෙ මුලින්ම එන එකාලය විතරයි.
ඉරේ එවුන් කාලෙකට කලින් සෙනසුරු එව්වො එක්ක කරගත්ත අරියාදුවෙදි සීතාත්තගෙන් කැටපෝලයක් ඉල්ලං ගෙහුං තියෙනව. ඔය දැන් අපි සෙනසුරු වටේ තියෙනව කියන වලල්ල ඇතිවෙලා තියෙන්නෙ ඒ කැටපෝලෙන් විද්ද ගල් නිසා. මෙව්ව බොලාලට විද්‍යාවෙදි ඉගෙන ගන්ට ලැබෙන්නෙ නෑ අන්න ඒකයි මතකෙට එන මේ කතාකෑලි මේ අස්සෙම ඔබල බොලාලට දැනුම දෙන්ට තනන්නෙ. මෙව්ව වරුණෙ කියවනව කියල අහකදාල ජීවිතේට පාඩු කරගන්ට එපා ඕං.

සී තාත්තට මුලිච්චෙ වෙන්න හඳේ විදෙස් ඇමතිතුමා ඇවිත් තියෙන්නෙ තමන්ගෙ පුද්ගලික හාව පිටේලු. ඒ තරමට ආරක්ශාව ගැන එතුමට බයක් තිබ්බෙ නෑලු සී තාත්තා මුලිච්ච් වෙන්ට. මොකදෑ මේ තනිපංගලමේ අහද්දි එතුමා කීවාලු මෙව්ව අපි ආගිය තැන් වෙච්චි මේ සක්වලම පාලනය කොලහැකි උත්තමය උඹ වෙච්චි ඉතිං මක්කටද මං සේනාවක් එක්ක එන්නේය කියල. අන්න ඒමයි අපේ සීතාත්තට සක්වලේම උන් සලකල තියෙන්නෙ . මෙව්ව ආඩම්බර නොවී ඉන්ට ඕනි කාරණා නෙවේය කියල වැටහෙනව ඇතිනෙ.

ඔය හමුවීමෙදි ඉරේව්වන්ගෙන් වෙන අඩත්තේට්ටම් ගැන හා මයිලේ ඉදන් අලි මයිල දක්වාම විස්තරේ හෙලි කොරල අනේ අපිට මෙවුන්ගෙන් ගැලවෙන්ට උදව් කරන්නට මයෙ දෙයියො කියාල හඬාවැටිලා තියෙනව. සීතාත්තා යුදකෙරුවාවට එතරම් කැමැත්තක් නොදක්වපු නිසා මේ සන්තෑසියෙ අක්මුල් සොයාගෙන , ආයුධයකට ගතහැකි ස්වාභාවික දේවල් මොනවාදැයි බලා කියාගෙන එන්ටය කියල බැඳගෙන උන්න යක්ශයෙක් පිටත්කරල එවෙලෙම.

දැන් උබල හිතනව ඇති ඇයි ඒ උත්තමයට යන්ට තිඹුනා නෙවෙද ඇයි ගෝලයක් පිටත් කලේය කියල. ඒ කාරණාව මෙන්න මේකයි.

දැන් හිතාපල්ලා සක්වලම පාලනය කලහැකි උත්තමයා හඳට ගොඩබැස්සාම ඉරේ එව්වන්ට එතමම මල මූත්‍ර පිටවෙන්ට හැකී. එහෙම උනාම ඔය මුත්‍රා ගලාගෙන ගිහින් ගිනි මූලාශ්‍ර නිවිලා යන්ට හැකී. යුද්ධ කරනටත් එවුන් කාල ඇඳල ඉන්ටත් මුදල් කොරගන්ට හැකි එකමදේ එව්වන්ට නැති වුනාම මොනවයින් මොනවා වෙයිද ? අපි වගේ නෙවෙයි සීතාත්තා දුරදිග බලලා වැඩකරන උත්තමයෙක් කියල දැන් උඹලට වැටහෙනව ඇතිනෙ.

රටතොටේ විස්තරේ බලාගෙන යන්ට ආව යක්ෂය දැකල තියෙනව මුළු හද පුරාම සාරුවට වැවිලා තිබ්බ බෝගයක්. එවෙලෙම පින්තූරයක් එවලා සී තාත්තගෙ අනුමැතිය අරගෙන එයින් ගහක් පිටින් ගලවං කැලෑ මන්ඩියට වෙන්න ඉන්දලා තියෙනව. වෙන දේශෙකින් ගෙනාව ගහක් නිසා ගමේ උන්දල බයවේවි කියල තමා ඔය කැලෑ මණ්ඩියෙ ඉන්දල තියෙන්නෙ. සී තාත්තාට වැටහුනාලු මේක තමාය ගැලපෙනව ආයුධය අපේ රටේ හෙල්ල වගේ විසිකරන්ටත් හැකිය සිහින් වුනත් ශක්තිමත් නිසා හොද ඉලක්කයක් ගන්ටත් හැකිය කියල.
ඊලග කාරණාව වෙලා තියෙන්නෙ හඳේ එවුන් සක්වල පතුරවගෙන තියෙන කීර්තිනාමයට කැලලක් නොවෙන්නත් සී තාත්තගෙ කෙනෙක් රිදවීමට අකමැතිවීමත් කැටිකරල මේක ආයුධයක්බවට හරවන එක. ඔය වෙලේ තමා ඒ උත්තමය වටහාගෙන තියෙන්නෙ එක ගලෙන් කුරුල්ලො කීපදෙනෙක් නෙලාගන්ට හැකිය කියල. ඉරේ එව්වො ඔය හැටි නාක වෙලා තියන්නෙ උන්ගෙ ජනගහණය වැඩි නිසාය , ජනගහනය පාලනය කලෝතින් අනික් එව්වනට වෙන අරියාදුවලට කළුගලක්ම තියතෑකිය කියන කාරණාව සිහියට අරං ගහට මතුරල තියෙනව මේ ගහේ හටගන්නා ඵලය සතුරෙක් ඉලක්ක කරගෙන එල්ලකලාම සතුරා වන්ධභාවයට පත්වෙන්ට ඕනෑය කියල. හඳේ එව්වන්නට ජාති ජාතිත් පාපයක් නොවෙන ආයුධයක් ගොඩනගල දීලා තියෙන්නෙ අන්න එහෙමයි. මේ ගැන සන්තෝසවුන හඳේ රජ්ජුරුවෙ චන්ද්‍රරක්ඛිත කියල ගරු පට්ටමකිත් පූජාකරනට යෙදිලා තියෙනව. ඒ සන්නස් පත්‍රය එදා පෙට්ටගමේ අස්සෙ ගැහුව ගමන් තාමත් එතනමයි. සීතාත්තා ඔය පට්ටං තානාන්තර වලට කෑදර ආසකල මිනිහෙක් නෙවේ. 

දැන් මේ කතාව මම දන්නෙ කෝමදැයි කියල බොලාල කල්පනාකරනව ඇතිනෙ. ඒ උත්තමයව මම දෑහින් නොදැක්කට අපේ සීයා ඔය කාරනා කාරනා සියල්ල දෑහින් දැක්ක මිනිහා වෙච්චි. ඔය සිදුවීමෙන් පස්සෙන් පහු කාලෙක සී තාත්තා මුලිච්චිවෙන්න ආව ලෝක පරසිද්ද මැංචෝසන සාමිතුමා ඉර හඳ යුද්ධ විස්තර ආයුධ ගැන හරිම පුදුමයකින් කතාකොලාලු. සීතාත්තා නෙවේලු එක කෙලබිඳක් බිම හෙලුවෙ. උන්දැ අපේ සීයා දිහෑ බලල අර සුදුම සුදු රැවුල දෑතින් පීරලා කටකොනකින් සිනාවක් පෑවලු. ඒ ඉඟිකොරාල තියෙන්නෙ මෙව්ව කාගෙවත් කනේ තියන්ට එපාය කියන එක තමා. 

එහෙමවුනත් මම මෙහම මේ කාරණා සටහන් කොරන්ට යෙදුනේ අපේ පවුලේ උදවියගෙ කියුම් කෙරුම් තව දුරටත් එක එක පසික්කාඩුවන් පුම්ඹන්ට අවභාවිතාවෙනවා ඉහුලුම් නොදුන්න නිසා. මේ කාරණා වල ඇත්ත නැත්ත ගැන හඟිස්සන ඕනි එව්වො ඉන්නවනම් මැංචොසන් සාමිතුමාගෙ සටහන් බලන එකයි ඇත්තෙ. 
දැන් දැන් මේ රටේ උන්දැලට කෝමත් විශ්වාස පරදේශක්කාරයන්ගෙ වචන විතරක් වෙච්ච්කොට ඊට වඩා මොන සාක්කියක් සපයන්නද මම.

ගෙහුං එංඤං.

Saturday, August 28, 2021

නොහදුන්නී - 04

 නොහදුන්නී  - 04




දුප්පත් කැමරාවට අප සේයාපටලයක් දමා නැත. අවුලක්ම නෑ ඈ කතා කලානෙ. ඊටත් වඩා සතුටක් කුමටද ?

ඒ සිදුවීම ඇයට කෙතරම් කෝපයක් ගෙනා ආවද ඒ ප්‍රමාණයටම මට සතුටද ගෙනාවේය. හිස් බැල්මකින් හුන් ඇය දැන් දැන් මුලිච්චිවන සෑම විටම රුදු බැල්මක් මවෙත තිලිණ කිරීමට පසුබට නොවූවාය. පාන් රාත්තලම නොමැතිවුවත් පාන් පෙත්තක් වුවද සෑහේය. ඉතින් එය මට එය මාමයිට් තැවරූ පාන් පෙත්තක් ලෙසම රසවත්ය. 

දින සති හැල්මේ දිවයන්නේ යම්සේද සිතත් ඈ පසුපසම දිවයයි. සාමාන්‍ය පෙල විභාගය ලංවන නිසා සෑම දිනකම සවස්වරුව අමතර පන්තිනම් කුකුල් දැලෙන් අපව කොටුකර ඇත. සෑම දිනම සවස්වරුවත් පාසලේ රැදීම සිත ගත දෙකටම පීඩාකාරීය. එවන් එක් දිනක සියල්ලෝම එකාවන්ව සවස පන්ති එපායැයි ඉල්ලීමක් කරමුයැයි යෝජනා සම්මත කරගත්තත් එය ඉදිරිපත් කිරීමේ දූත මෙහෙවර හිමිවූයේ මටත් පන්ති නායිකාවටත්ය. සැබැවින්ම මෙය කටු ඔටුන්නකි. 

සමපෝෂ ගිල කඩුලු පනින්නෙකු සේ ශක්තියක් සිතට ගත් මා ඇය කැටුව ගුරු විවේකාගාරය දෙසට ගමන්කලේ විදෙස් බස උගන්වන් ගුරුවරිය හමුවීමටය. ඇය කුළුපඟුය. මපියාගේ මිතුරියකි. 

" මිස් හැමෝම හවස පන්ති ඉන්න බෑ කියනවා. මේ ටිකේම ඉදල මහන්සීලු "

කීමට හැකිවූයේ එපමණකි.

" ඇයි උඹට අර 10 වසරෙ කෙල්ල පස්සෙ යන්නද පන්ති ඉන්න බෑ කියන්නේ" 

පිතිකරු විශ්මයට පත්කල හැකි පිටඳග පන්දුවකි. විශ්මයාර්ථය කටේ හරහට හිරකරගත් මා කිසිත් නොකියාම ක්‍රීඩාගාරයට පසුබැස්සේ තරඟය පටන් ගැනීමටත් පෙරම දැවීගිය මෙන්ඩිස් වාගේය.

ඈ දන්නේ කෙසේද ? තවත් කිසිවෙකු මෙය දන්නේද ? පෙර සිදුවීම ගුරුකනකට යොමුවීද ? මපියා දැනුවත්වේවිද ? ලෝකයට ගෝලාකාර හැඩයක් ඇත්තේ නූල් බෝලයක් මෙන් ප්‍රශ්ණවලින් එතී පැටලී ඇති නිස විය හැක.

මා ඉදිරි පාදය පසුපසට ගත්තෙ ප්‍රවේශම සියල්ලටම වඩා අගනාබව වටහාගත් නිසාය. ඇයට නිදහසේ පාසැල තුල හැසිරීමට හැකිය. ඒ මා ඈ පසුපස නොයන නිසාය. ඈ යන යන තැන්වල ඈ දෙස බලා නොසිටින නිසාය. උගුඩුවා ඇටිකෙසෙල් කැනක් දෙස මෙන් මා ඈ දෙස බලාහුන් බව වැටහෙන්නේ මිතුරන් මාගෙ වෙනස අගයනා නිසාය. 

ඇටිකෙසෙල් සහ උගුඩුවාගෙ කතාව මෙසේය. හොඳින් ඉදුණු සුවදවත් ඇටිකෙසෙල් කැනක් දකින උගුඩුවා මෙසේ සිතයි.

"දුර සිට දෑස් පිනෙව්වාට ලඟට යන්නෙ නෑනෙ."

බලාහින්නට බැරිම තන තව ටිකක් ලංවන උගුඩුවා

"සුවඳ බැලුවට කන්නෙ නෑනෙ."

සුවඳ දරාගන්නට බැරිම තැන ඇටිකෙසෙල් කන උගුඩුවා

"කෑවට රෙන්නෙ නෑනෙ" යැයි සිතයි.

අවස්ථානුකූලව පසු බැසීම පසු සටන් දිනාගැනිමට හේතුවක් වන්නේය. කාන්තා සිතද ඇඳගැනීම එවන්ම සටනකි. මා ඇය පසුපස නොපැමිණීම ඇයගේ මිතුරියන්ට මෙන්ම ඇයටද ප්‍රෙහේලිකාවක් වන්නට ඇත. දැන් මා දුටුවිට මා නොබලන්නේ මන්දැයි දැනගැනීමට ඇය බලයි. කන්දක් මුදුනට ගෙනගොස් පහලට එක්වරම අත්හැරීම මඟින් කාන්තා සිත් වසා ඇති අඟුලු බිඳ හෙලිය හැක. උගත් පාඩම එසේය. සිදුවීම මෙසේය.

මිතුරියක් දිනක් මා වෙත ලංව මා වෙනතක බලාගත්තේ ඇයිද ? අන් ආදර දැලක පැටලීද යැයි විමසා සිටී. මා සිනාවකින් එයට පිළිතුරු දුන්විට.

"අයියේ කෙල්ලන්ට ඔහොම කරන්න එපා බං.අපේ එකී තරහෙන් වගේ උන්නට එහෙම නෑ. ඔයාට පොඩි කැමැත්තක් තියෙනව . උඹ එකපාරටම අත්හැරියාම ඒකිට අවුල්නෙ "

දැන් ඉතිං කුමක් කියනුද . දන්නා නැටුම් සියල්ලම එතැනම නැටීමට සිත්වුවත් අහිකුණ්ඨික රිලවා කදමළු බැදගෙන නැන්දම්මා බලන්න යන අයුරින් එය පෙනිය හැකි නිසා සිතට පමණක් කැමති පදයකට නටා ගැනීමට ඉඩදීමට සිදුවිය. ඉලෝන් මස්ක්ගේ රොකට්ටුවක් මෙන් මා දැන් ඉහලින් ඉහලටම ඇදී යමි. සුරක්ෂිතව ඇයගේ සිතතුල ගොඩබාන්නට සැලසුම් කරමි.

දැන් ඇටවූ උගුලෙන් දඩයම සරි කර ගැනීමට කාලය පැමිණ ඇත. දඩයම උගුල අසලටම පැමිණ ඇත.

පාසැලෙ වටපිටාව ගැන පවසන විට අත්හැරදැමූ ක්‍රිඩාගාරයක් සහිත ක්‍රීඩ පිටියක් ගැන සඳහන් සදහන් කල බව මතකයට නගාගන්න. පාසැලේ එක් මායිමක්වූයේ එයයි. එවකට පැවති රජය රට පුර ශිල්ප ශාලික නමින් අංගසම්පූර්ණ ක්‍රීඩාපිටි ඉදිකිරිම සිදුකලේය. පාසැලට හොරෙන් රිංගීමට ඉඩ සලසාදුන් මෙම පිටියට ඒ ව්‍යාපෘතියේ එක් ගොදුරක්ම විය. දැන් එය වටකොට කම්බි දැල් ගසා අලංකාර කර ඇත. කලට වේලාවට වැඩකොට නම් දරාහුන් ජනාධිපතිනිය එය විවෘත කිරිමට පැමිණෙන බැවින් ප්‍රදේශයම කුරුළු ගෙදර දොරටවැඩුම වාගේය. පාසැලේ නැටුම් සූදානම් කරනවාය , නොයෙකුත් බහුරූ කෝලම්ය. 

පාසැලේ බාලදක්ෂ , රතුකුරුස කන්ඩායම්ද සීරුවෙන් තබා ඇත. කලු බොත්තම් ඇල්ලූ සුදු ගවුම් මැද ඇයද සිටී. ඇය මගේ සිත තුවාලකොට අන් අයට බෙහෙත් කිරීමට සැරසෙනවාය. ගෑණු ඔහොමමය. සෙනඟ අතර තෙරපීමට අකමැතිවුවත් උත්සවයේ නැරඹීමට තරම් බක්කක් නැතිවුවත් ඇයට සමීපවීමට එයට යා යුතුමය. 

ප්‍රදේශයේ පාසැල් සියල්ලම සහභාගීවන නිසා යම් යම් ආතල් තිබියද හැක. 

පටු ගේට්ටුවකින් තණබිමේ කෙලවට අටවා ඇති ගාලකට ගාල්වන බැටළුවන් මෙන් අප එකිනෙකා පිටියයට ඇතුල්වීමු. ගුරුවරුන්ට ළමුන් අමතක වන දිනයක් නිසාවෙන් ගාලක් වුවත් සැණකෙලියක් කරගැනීමට අපට හැකිය. ඒ සිතිවිල්ල සතරවටින් තුවක්කු මානගෙන සිටින්නන් දකිනාතුරු පමණි. උත්සවය ආරම්භවීමට බොහෝ වේලා යනු ඇත. උසුලු විසුලු මුකුළු වලට ඈ සොයාගත යුතුය. 

පිටියේ කෙලවරක ඈය. සමනලයෙකු අල්ලාගන්න කුඩා දරුවෙක් මෙන් ඈ අල්වාගත යුතුය. පරිස්සම් විය යුතුය. නොතැලෙන ලෙස අල්වාගත යුතුය. 

පොම්පෙයි නුවර ගිනිකන්දට අසුවූවා සේ මා ගත දැවී යන්නට තරම් රුදු බැල්මක් හෙලූ ඈ ටයිටෙනික් නැව ගිලගත් අයිස් කුට්ටිය මෙන් අද සිනාසෙනවාය. ගෑනු හරියට ලංකාවේ කාලගුණය වගේය. නියමිත වැසිකාලයට පායයි. පායන කාලයට වසී. නෙලාගතහැකි තුත්තිරි ගස්වලින් මල්කලඹක් සකසා මෑ ඇයට දික්කලේ කොලොප්පමකට නොවුවත් සියල්ලනටම එය එසේවීය. කම් නැත. ඈ සිනාසෙනවාය. සුදු නෙළුමක් වාගේය. මා ඒ නෙළුම ගෙන් ආදර පුදසුන වට පැදකුණු කල යුතුය. ගිනිගහන අව්වේ වුවද සිහින මැවිය හැක. ආලය එතරම්ම ප්‍රභලය. 

සිනා මැද හුන් ඇගේ වත එක්වරම මිලින වී ගියේය. ඒ අප අසලට පැමිණි අනෙකෙකු නිසාය. පැමිණියා නොවේය. ඔහුව කැදවාගෙන විත් තිබිණ. ඈගේ පන්ති සඟයන් දෙදෙනෙකු විසින් ඔහු මාහට හදුන්වාදීමට කඳවාගෙන විත් තිබිණ. කතාන්දරයක් ලස්සන වීමට ප්‍රේමවන්තයන් පමණක් මදිය . දුශ්ඨයන්ද සිටිය යුතුය. 

- ඉතින් අප නැවත හමුවෙමු - 

Monday, August 16, 2021

නොහදුනන්නී - 03

නොහදුනන්නී - 03




කටු ඔටුන්නේ සටපට ගා පොරි පීදෙන්නා සේ මල් පිපෙන්නට විය.

මල් පූදින විට බිඟුන් ඇදේ. බිඟුන් ඇදෙනවිට ගුමු ගුමුව ඇසේ. ඔය අතරින් පතර නිලමැස්සෙක් මංමුලාවූ සමනලියකගෙන් පාර ආසාගැනීමටද පැමිනිය හැක.

මොහොතක් නවතින්න. මා කොමාට නිල මැස්සා කීවායැයි වරදවා වටහා නොගන්න. නමුත් මල් ගොමුවක සුන්දරත්වය නිල මැස්සෙකුගෙන්ද බිඳි යා හැකිය. 

" ඕක අරං ගිහින් අහවල් පිටුවෙ අහවල් පැවරුම පන්තියට දෙනවා. මම ආයෙම එනකොට ඕක ඉවරකරල තියනවා "

ඒ පෙරකී නාදයයි.

මා ඉතා ශාන්ත පුද්ගලයෙකි. එය මැනවින් ඇයට හැගෙන්නට ඇත. ඒ හිස ඔසවාගන්නට නොහැකිවම පන්තියෙන් එලියට පල්ලම් බැසි නිසාය. ලැජ්ජාවූ නමුත් මා දැන් ඇයගේ පන්තිකාමරය දනී. ඇය මා පන්තිනායකයා බවද දනී. කටු වුවත් එය ඔටුන්නක් යැයි සිතා සිත සනහාගන්නට එයම කදිම හේතුවකි.

කණිෂ්ඨ අංශ කාර්යාලයට යන අතරමග ඇයගේ පන්තිකාමරය පිහිටීම පන්තිනායිකාවගේ බරෙන් කොටසක් හෑල්ලු කල බව හැබෑය. හුණු කෑල්ලටත්, නාමලේඛන ආදිය ගෙන ඒමටත් මා ස්වකැමැත්තෙන්ම ඉදිරිපත් වීම නිසාය. මා දැන් දිනකට කිහිපවරක් ඇය ඉදිරියේ පෙනී සිටී. ඇය ඉදිරියෙන් ගමන් කරමි. 

එකල විලාසිතාවක් වූ බූල් ලේන්සුව සාක්කුවෙන් මදක් පෙනෙන්නට දමා ගමන් කරමි. අසල්වාසියෙකුගේ වීදුරු ඇස් යුවල පලදාගෙන ගමන් කරමි. බරට බරේ පොත් පත් ඔසවාගෙන ගමන් කරමි. ඔහේ කිසිදු අවශ්‍යතාවක් නැතිව වුවද ගමන් කරමි. එහෙත් ඇයගේ සෙලවීමක්වත් නැත.

ඇය සෙලවෙන්නෙ නැතිමුත් දැන් දැන් ඇගේ මිතුරියන් සෙලවෙයි. මා පන්තිය අසලින් යනවිට ස්ස්ස් ශබ්දයක් ඇසෙයි. මිතුරියන් චියර් ලීඩර්ස්ලා ලෙස හැඟෙයි. 

සමහර තැටි රත් කිරීමට ගෑස් විතරක් මදිය. කටු සහිත දර අතුද යහමින් ඕනෑය. මේ තැටිය රත් කිරීමට මම ඇගේ මිතුරන් දෙදෙනෙකුට සමීප වීමි . මා දන්නා තොරතුරුද නොදන්නා ලෙස ඔවුන්ගෙන් දිනපතා අසයි. ඔවුන් මාගේ උනන්දුවේ තරම ඇයට කියනු ඇත. මේ මොලය ඉගෙනීමට යෙදවූවානම් යැයි ඔබට මෙන්ම මටද දැන් දැන් නොසිතෙන්නෙ නොවේය. මෙහෙයුම සාර්ථකය ඇය දැන් මා දුටුවිට ගමන් මඟ වෙනස් කිරිමට වෑයම් කරයි.

වාර්ශික අධ්‍යාපන චාරිකාවෙන් පසුදින පාසැල් පැමිනීම අවශ්‍ය නොවූවත් එතරම් නිදහස් දිනයක් නැතිකර නොගැනීමට පසුපෙල අප තීරණය කලෙමු. ආකිමිඩීස් දිය නෑමට ගත් තීරණය කෙතරම් ජීවත ගණනකට බලපෑමක් කලේද නමුත් එය ඉතිහසගත තීරණයකි. මෙයද එසේමය.

නලජල පසුකම් මද වීම නිසා ඇය සහ පිරිවර දහවල් ආහාරයෙන් පසු අත සේදීමට කොටි අඩවියට පැමිණිය යුතුමය. දිය කඩිති භයානකය. දත් විලිස්සාගත් රකුසන් ඒ අසල රැක සිටී. පෙනුමෙනන් අපෙගෙත් රකුසන්ගේද වෙනසක් නැත්තේ නිදහස් දවස නිසාය. ඇය පැමිණි විගස සගවාගෙන හුන් කැමරාව ගෙන " ක්‍රීක් , ක්‍රීක් " 

හඩින් මහ දවල් ෆ්ලෑශරයද දමා ඇය සිතුවම් කරගති. දැන් මා සතුටෙනි. අලෝකය වැදි ගෝනුන් සේ සියල්ලෝම මා දෙස බලාගත්වනම බලා සිටී. චූන් පාන් රථයක් ගිය පසු ඇතිවෙන්නාවූ නිශ්ශබ්දතාව පරිසරය ගිලගෙන සිටී. නමුත් මා සතුටෙනි.

නිශ්ශබ්දතාව පෑල දොරින් දිවයනු මට පෙනේ. වචන දෙකක් මා වෙත දිව එනු පෙනේ. 

කෝපය දෑසින් සට සට ගා කඩා හැලේ, මුව දෙපසින් දල දෙකක් මතුවූවාය. කෙස් පොල්කූරු වූවාය. ඈ පැරණි පන්සල් ඝණ්ඨාරයක් හැඬෙව්වාය.

" තමුසෙට පිස්සුද " 

ඒ ඈය. මා ප්‍රේම දැල එලමින් සිටි ඈය. කෝපවූ විට ගැහැණුන් එසේ වනවා ඇත. කෙසේ වෙතත් ඒ ඈය. ප්‍රේම කරනා ඈය. මා ඇය සමඟ ජිවත්විය යුතුමය. ඉතිං ඔන්න ඔහෙ පොඩ්ඩක් කේන්ති ගත්තාය පැත්තක් පාත් වෙන්නේ නැත්තේය. 

බලන්න ගැහැණිය දත් විලිස්සා ගත්තද , කෑ ගැසුවද , කෙස් අවුල් කරගත්තද කෙතරම් ලස්සනද ප්‍රේමනීයද. සිතට දැනෙන හැටිය. සිතට පිස්සුය. 

මා දැන් පෙරටත් වඩා සතුටෙනි. ඒ ඈ නිසාය. ඈ මා ඉදිරියේ මා සමඟ පලමු වචන කිහිපය කතාකර ඇත. මෙය ඉතිහාසගත තීරණයක් බව මා කීදේ සැබැවක් නොවේද ? මා සතුටෙනි. සිත සතුටෙනි.

එය බැනීමක් නොවේය. ආමන්ත්‍රණයකි.

තත්පර කිහිපයක සිදුවීම අවසන් වෙනවත් සමඟම මිතුරෙක් කැමරාව ඩැහැගෙන පන්තිකාමර අතරේ අතුරුදන් විය. කැමරාවේ අගය දන්නේ හිමිකරු නිසා ඈ එය කැබලි කරාවියැයි බියවීම සාදාරණය. 

ඒ සමඟ පැවති නොසන්සුන්බව අහවර වී සියල්ලෝම නොසතුටින් විසිර ගියහ. 

දැන් ඇත්තෙ බැරෑරුම්ම කටයුත්තකි.

කැමරාවෙ සේයාපටලය පරිස්සමෙන් ගලවාගත යුතුය. පාසැල් හැරුණු විගස චිත්‍රකලාවට දිව යායුතුය. එක් ඡයාරූපයක් පසුම්බියටත් තවකක් කාමරයෙ මේසය මතටත් ලෙස සකසාගත යුතුය. මනසින් රාමුකල පින්තූරවල හැඩ බලමින්ම කැමරාවෙ පසුකොටස ගලවා සේයාපටලය ගැලවීමයට අත යොමුකල විට " සිතිවිලි සිරවී හදවත පත්ලෙ ඉකිබිඳ වැලලී ගියේය " 

දුප්පත් කැමරාවට අප සේයාපටලයක් දමා නැත. අවුලක්ම නෑ ඈ කතා කලානෙ. ඊටත් වඩා සතුටක් කුමටද ?

-- ඉතිං අප නැවත හමුවෙමු ---


Saturday, June 12, 2021

නිවසේදීම ගෑස් සාදාගන්නා ආකාරය


අවශ්‍ය  ද්‍රව්‍ය.
* දාර බයියෙක්
*සෞභාගයේ දැක්ම පිටු කීපයක් ( රස අනුව පුන්න්නක්කු, පිදුරු හා තණකොලත් එක්කල හැක.)
*දූපත් බයි මිනීවලක් ( ගෑස් කුටීරය වලලා ගැනීම සදහා)
*බයි හයිවේ පස් ටිපරයක් ( වල වැසීමට)
*තිබේනම් පමණක් හිස් බයි තෙල් බැරලයක්.
* බයි කසිප්පු දගරයක්
*රේඩියෝවක් හෝ රූපවාහිනියක්.

සාදාගන්නා ආකාරය.

දාර බයියා ගසක බැද ඌට අවශ්‍ය  තරමින් සෞභාග්‍ය  දැක්ම පිටු ආහාරයට ලබාදෙන්න. පෙර ගෙන්වා ගත් රූපවාහිනිය හෝ රේඩියෝව බයියාට ඇසෙන පෙනන මානයේ තමා විශාල ශබ්දයක් ඇසෙන අයුරින් නිතරම ප්‍රවෘත්ති සහ දේශපාලන සංවාද ඇසෙන්නට සලස්වන්න.හැකිවිට පමණක් අං තට්ටුව අතගාමින් කෝ පුතේ වියත්මඟ යැයි අසන්න. එවිට නොනවත්වා ඌ බෙටි ගැසීමට පටන් ගනී. වලේ වලලාගත් හිස් බයි තෙල් බැරලයට එම ගොම සේදී එක්වන ලෙස ඇටවුම පිලියෙල කරගත යුතුය.පසුව බැරලයේ ඉහල සිදුරක් සාදා එයට දඟරය සවිකර ගන්න.දැන් ඔබට දඟරය දිගේ ගමටම ගෑස් දිය හැක.
(විශේෂ දාර බයියෙක් නිසාත් වියත් මඟ මතක් කරනා නිසාත් වෙනත් කිසිම අමුදව්‍යයක් අවශ්‍ය  නොවේ.තිබේනම් පමණක් රටින් ගෙන්වූ ක්ෂුද්‍රජීවීන් රහිත කාබනික පොහොර ස්වල්පයක් පමණක් එක්කරන්න)

Thursday, June 10, 2021

කාසැල් පාලය

   





පාසැලක් කොහොමද ජීවිතේ වැදගත් තැනක් වෙන්නෙ නැත්නම් ජීවිතේ කොහොමද පාසැල වන්නෙ.

දැන් කියයි පෙම්වතුන් නිසා කියල. දැන් පොඩි උන්ට එහෙම උනාට අපේ පොඩි කාලෙ එහෙම එකක් නෑ. දැන් කියලත් මහ ලොකු නෑ. පොඩි වයස. ලොකු ටෝක්. එච්චරයි.

අපේ ගමේ පාසැලක් තිබ්බට මගෙ ප්‍රථම පාසල උනේ අම්මගෙ ගමේ පිහිටි මහා විද්‍යාලය. ඒක එහෙම වෙන්න හේතු කීපයක් බලපෑවා. ගමේ පාසැල පල්ලිය යටතේ පැවතීම , පාසැල අසලම කොලනියක් පිහිටා තිබීම වගේ ඒවා. ඒ පාසැලට ගෙදර ඉදන් මීටර 200ක් විතර වුනාට මට යන්න වුනේ කිලෝමීටර 3ක් එපිට තිබ්බ අම්මගෙ ගමේ පාසැලට.

අම්ම, අම්මගෙ අයියා අක්කල නංගි මල්ලි විතරක්යැ අපේ අම්මගෙ දුවල දෙන්නත් ගියෙ ඔන්න ඔය පාසැලටම තමයි.

ඉංග්‍රීසි එල් හැඩයේ භූමි ප්‍රමාණයක තිබ්බ පාසැලේ ඉදිරිපස මහා මාර්ගයක් ඉතිරි පැතිවලින් 3/4ක්ම වටවෙලා තිබ්බෙ ගමේ ගුරු පාරෙන්.ඇත්තටම ඒක ගුරු පාරක් නෙවෙයි වැලි පාරක්. කලුගලින් හදපු අර්ධ කවාකාර ගේට්ටු කනු දෙක දෙපස උස කම්බ් කණු හිටවල තිබුණා. ඔය කම්බි කණු වහගෙන ගේට්ටු කනුව උසට වැවුණ බොක්ස් වැට (ඔය ගහේ නම තාම දන්නෙ නෑ. ඕකට අපි කිව්වෙ බොක්ස් වැට කියල. සියඹලා කොට වගේ චූටි චූටි කොල තිබ්බ පදුරු ශාකයක්. ඉදුණ ගෙඩි එහෙම අපේ ප්‍රධාන කෑමක්)

ගේට්ටුවෙන් ඇතුල් වුනාම ලංකාව හැඩයට හදපු පොකුණ වටකරන් වතුර බින්දුවක හැඩේට ලොකු මල් පාත්තියක් තිබුණා. මේ මල් පාත්තිය දෙපැත්තෙන් තමයි පාසැල ඇතුලට යන්න පාර තිබ්බෙ. වම්පස පාරෙන් ගියාම 3 වසර දක්වා ගිහින් එතනින් ආයෙම දකුණට හැරුනාම 8,7,6 පන්ති හරහා 1 වසර දක්වා යන්න පුලුවන්. 1 වසර පාසලේ කෙරවෙලේම පිහිටලා තිබුණෙ. හරියටම කිව්වොත් ක්‍රීඩා පිටියෙත් කෙරවලේම 1,2 වසරත් 1 වසර දක්වා යන මාර්ගයට සමාන්තරව පිට්ටනිය මායිමේම 5 වසර පන්තිය.

5 වසර සහ 6 වසර අතර කුඩා ප්‍රමාණයේ කැන්ටිම පාසලේ වතුර ටැංකිය ලිද සහ ඔසු උයන තිබුණා. පාසල කොච්චර කුඩා උනත් ඒ ඔසු උයනෙ තිබ්බ ඇතැම් ශාක වර්ග මම තවම වෙන කිසි තැනකින් දැකල් නෑ. හොදටම මතක තියෙන්නෙ කොට කිඹුල ගස(නම වැරදිද දන්නෙ නෑ).පොලවෙන් තරමක් ඉහලට වැඩිලා පොලව හා සාමාන්තරව බංකුවක් ආකාරයට හැදිලා තිබුනෙ. ලොකු පන්තිවල අයියල අක්කගෙ පෙම් බංකුව වුනෙත් ඕකමයි.

1,2 වසර එකම ගොඩනැගිල්ලෙ මැදින් තාවකාලික බිත්තියකින් වෙන් කරල තිබුණා.1 වසර කොටස නිල් පැහැ මේස පුටු 2 වසර කොටස රෝස පාට මේස පුටු.

ඉබ්බගෙයි හාවගෙයි රේස් එක, නරියා මිදිකාපු හැටි, තොප්පි වෙලෙන්දා වගේ කතා ගොඩක් බිත්තිවල ඇදල ලස්සනට පාට කරල.මේස වලත් මැද කොටසෙ චතුරස්‍ර, රවුම්, ත්‍රිකෝණ වගේ ජ්‍යාමිතික හැඩ තල වලින් කරපු රටා.

ඔච්චර විච්චූරණ තිබ්බ ගොඩනැඟිල්ලට කොට බිත්ති උඩින් කොටු දැල් ගහපු කුකුල් කූඩුවක් වගේනෙ කියල හිතෙන්නෙ දැන් දැක්කාම.ඒත් මතකයන් කැමති නෑ ඒ මතය පිලිගන්න.දැන් හිතනවද මෙච්චර හැඩ වැඩ රටා ගැන කතා කලේ ඒවා මේ කතාවට අදාලයි කියල.අනේ එහෙම මුකුත් නෑ මෙයා. ඒක නිකන් ඔයාලගෙ පොඩි වයස ගැන මතක් කරගන්න දුන්න පොඩි බුල්ටෝ එකක්.

සැපසේ පාසැලක සිටියානම් ඒ එකම තැන මේ පාසැල තමා. හේතුව වෙන කිසිම දෙයක්ම නෙවෙයි.ගුරුවරුන්ගෙන් සියයට අනූවක්ම අපේ නෑයො නැත්නම් අම්මගෙ යාළුවො.

කිසිම දවසක දඩුවමක් ලැබුනායැයි මතකයයි නැති තැනක්.

ලැබුන එකම දඬුවම තාමත් පොඩි ඇදයක් තියෙන වේදනා දෙන අත විතරයි.ඒක වෙනමම කතාවක්.

පාසැල් ගියෙ බස් එකේ.පාරටම තිබ්බෙ බස් තුනයි.ලංගම එකයි ප්‍රයිවට් දෙකයි.ප්‍රයිවට් දෙකම ගෙවල් අහල පහල අයගෙ.උදේට ගේ ලගින් අපි තුන්දෙනාවම ,අහ් තුන්දෙනා කිව්වෙ අක්කල දෙන්නක් ඉන්නවනෙ බස් එකට නග්ගනවා.පාසැල ලගින් බහිනවා.හවසට මම 11.30ට ඉවර වුනත් 2 වෙනකං ඉන්නව අක්කලට ඉවර වෙනකං.ඔය කාලෙ කාලය ගෙවන්නෙ ඔහොම පාසැල් අහවර වෙනකංම ඉන්න ලමයි ටිකක් එක්ක බුදුමැදුර ලගට වෙලා සෙල්ලම් කරමින්.

ඔය පොඩිවුන් කාලෙ අපිට තියෙනවයැ වාර පරීක්ෂණ.ඔන්න දවසක් ඉන්නවා ඉන්නවා අක්කල නෑ.ලොකු අක්කලෑ පන්තිය හොයාන ගියාම එයැයිට විභාගෙ ඉවර වෙලා කලින් ගිහින්.ඊලගට සද්ගුණවත් චූටි අක්කගෙ පන්තියට. වගකීමත් ඇති අක්කල හරියටම වගකීම අරං වැඩ කරල කියල පස්සෙ කාලෙක තේරුණත් එදානම් වුනේ අක්කල දෙන්නටම මාව අමතක වුණ නිසා මහ පාරට වෙලා හිටගෙන ඉන්න.බස් ගාස්තුව රුපියල් දෙක වුනත් මං අහවල් දෙක දීලා බස් එකේ එන්නයැ.අනික ඒ කාලෙ ඔය අහවල් ඒවා බස් කාරයො ගන්නවද දන්නෙත් නෑනෙ. පාසැල ලග පෝස්ට් ඔෆීස් එක ලගට මාමා නොයෙන්න අම්ම එනකං මම හවස්වෙනකං ඒ කඩපිලේ.

විභාග වෙලාවට පහ වසරෙ කියල නෑ අපිව දාන්නෙ ගෑනු පිරිමි කලවම් කරල.

පන්තිභාර මිස් එච්චර සැර නෑ ටිකක් වසයි.දෙනකොට දෙන්නෙ මහත වේවැල කැඩෙන්න විතරමයි.එයාට වේවැල් කැඩුනට ප්‍රශ්ණයක් නෑ.ගේ ලඟින් තමයි ඔය ගලාගෙන යන්නෙ දෙපැත්තෙ වේවැල් පඳුරු හුරතල් කරගෙන.

පන්තියෙම උන්න දක්ෂම ලමයා මුල් නම පටන් ගන්නෙ 'ජ' අකුරෙන්.අවසන්.වෙන්නෙ 'රී' අකුරෙන් අවසාන නම සදමාලි. තව ලමයෙක් උන්නා අපි එයාට කසුන් කියල කියමු. ප්‍රශ්ණ පත්‍රය දුන්නාම හිස් තියන්නත් තහනම්.මොනාම හරි ලියන්නත් ඕනිමයි.විභාග අවසන්වෙලා සෙල්ලම් සතියකට විතර පස්සෙ සේරගෙම උත්තර පත්‍ර එහෙම බෙදල මිස් ඉන්නව ඔන්න මල්වර වෙච්ච යක්ශ දෝණි මූණ දාගෙන.

"හ්ම්.. දැන් කියපල්ලා බලන්න.. මේ පන්තියෙ ඉන්න මේ අමුතු එකා මොකාද "

අපි ඉන්නව නිකන් වෘක හම පොරවගත්ත සිංහයට අහුවෙච්ච බැටලු රැල වගේ "

" මොකාටද දැන් උත්තර පත්තරේ නොලැබුන එකා "

කසුනට මං හිතන්නෙ චූ චූට්ටක් හරි යන්නත් ඇති පුටුවෙන් නැගිටින ටිකට.

"තමුසෙ කවද්ද ඉදන්ද ඕයි 'ජනවාරි සදමාලි' කියල නම වෙනස් කලේ "

කසුනා ඉදල තියෙන්නෙ අර දක්ශම කෙල්ලට එහාපැත්තෙ.

ඇත්තමයි ඔය මූණ බලාගෙන අපිට හිනාවෙනව කියල හිතන්නවත් බෑ.

කසුනානම් ගෙදර ගිහිල්ලත් ඇඬුවෙ නෑ කියල තමා ඌනම් කිව්වෙ. 

ඔය අයිනෙ වේවැල් පඳුරක්නම් එදා හවසම අඬලා තිබ්බා අනේ අපිට කැත්තෙන් කොටල කෑලි කපාගෙන යන්න එපා කියල.

(ලියන්න පටංගත්තෙනම් මෙව්ව නෙවෙයි සහෝදරියෝ සහ පාසැල කියල එකක්.දැන් මේක ලියන මොහෙතෙ මං ඉන්නෙ නහය හාරන පෝලිමේ. ඉස්සරහ උන්ගෙ නහය හාරනව දැක්කාම ලියන්න උන්න එකත් අමතකවුනා ඉතිං.)

Tuesday, June 8, 2021

නොහදුන්නී -02

නොහදුන්නී  - 02

"කන්න වගේ බලන්න එපා ,එයා මගෙ හොදම යාලුවා"

"මං කලින් දැකල නෑනෙ "

" ස්කූල් වෑන් එකේ යන්නෙ.අද ඒක නැති නිසා මාත් එක්ක ආවෙ"

" ඉතිං එයාගෙ නම මොකක්ද.එයාගෙ කොන්ඩෙ ලස්සනයි කිව්ව කියන්න "

" මං මොකටද තෝල්ක වැඩ කරන්නෙ.උඹ කියාගනින් ඕනි එකක් අයියෙ "

අපේ කතාව පුරාවටම ඈ වෙනතක් බලාගෙන සිනාසෙයි.මුව ගොළුයි.දෑස් දිලිසෙයි.
ඒ නම නොදත් ඇගේ මිතුරියයි .පලමු හමුවම මා සිකුරු වෙත ගුවන්ගතකල යුවතියයි.

            නවීන බස්‍ රථයක් තිබූ නිසා හැමදාම පාසැලට යන්නේ තරමක් ප්‍රමාදවෙලාය. පලමු හමුවෙන් පසුදාද වෙනසක් නැත. ප්‍රමාදයට තණකොල ගැලවීමය, නැතිනම් අරලියා කොල මල් ඇහිලීමය. එය යකාගේ දඬුවමකි. කෙල්ලො අතුගෑයුතු මිදුල කකුල් දෙකටම දිගට හැද සිටිනා අප ලවා සුද්ධ කිරීම ඉතා අසික්කිත දඬුවමකි. එය වඩා දැනෙනුයේ ඇය ඉදලක් අතින් ගෙන මුව වසාගෙන දෑසින් කැකිරි පැලූ නිසාය. වැඩිම කොල ප්‍රමාණයට ප්‍රසාද ලකුණු ලෙසවත් බැනුම් අඩුවක් නැතත් ඇය ඉදිරියේ ඔළුව ඔසවාගත නොහැකි මම එදින වැඩිම කසල වාර්තාවට හිමිකම් කීවෙමි.



          එකලොස්වන වසර යනු හිරිමල් සිතට දැඩි පීඩාවක් එල්ලකරන කාලයකි. නමුත් නාරිලතාමල් පිපීමට සිතේ ඉඩක් නැත්තේම නොවේය. ඇය දහවන වසරේබව දනිමි. නමුත් ඇය කිනම් පන්තිකාමරයේදැයි නොදනිමි. සොයා යන්නට කාලයක් නැත්තේය. ගුරුවරු නිවාඩු නොගන්නේ යම්සේද අපගේ ආදර කතා සිත්තුල දැඩි කිරීමට එයම හේතුවක් වන්නේමය. ඒ සෑම විටම පන්තිකාමරයට ගුරුවරයෙක් අරක්ගෙන සිටිනා නිසාය.

           එකල ශ්‍රේණි ප්‍රධාන තනතුර ඉසිලුවේ කෙසඟ සිරුරක් හිමි තරමක් මිටි ගුරුවරයෙකි. ස්කුබිඩූ නරඹා ඇති ඇත්තෝ ස්ක්‍රැපීව මතකට නඟාගන්නේනම් ඉතා අඟනේය. සියල්ලම ඒ හා සමානය. අපි ඔහුට කොමා යැයි කියමු. කොරිඩෝවේ මාරයා යන්නෙහි කෙටි යෙදුමයි ඒ. අපට කිසිම අවස්තාවක පන්තිකාමරයෙන් එලියේ කොරිඩෝවට පැමිණීම තහනම්ය. ඔහුගේ අතැති දහයේ කම්බියකට සමාන වූ වේවැල අප පශ්චාත්භාගය සහ දෙපා සිඹීමට නොයිවසිල්ලෙන් බලා සිටී.

            මා ඉගනුමෙහි දක්ෂතමයෙක් නෙවේ. පන්තිභාර ගුරුතුමියගේ සුරතලෙකුද නෙවේ. නමුත් ඇය එකලොස්වන වසර සඳහා පන්තිනායක දූරයනම් කටු ඔටුන්න මා හිසේ පටවා තිබිණි. ගුරුවරුන්ට මේච්චල් කල නොහැකි වයසේ උන්ව මා කෙසේ හසුරවයිදැයි ඇය බලාපොරොත්තු වූයේදැයි මට තවම සිතාගන නොහැක.

            උදෑසනම කාලපරිච්ඡේදය හිස් කරමින් පන්තිභාර ගුරුතුමිය නොපැමිණියෙන් පාන් රොඩ්ඩක් හසුවූ කපුටු වැසියන් සේ අප ප්‍රීති ප්‍රමෝදයටපත්ව සිටියෙමු. ප්‍රීතිය ඇත්තේ කොතැනකද කොමා එතනය. කොමා ඇත්තේ කොතනකද දුක එතනය. අහසට පිඹිනා එරන් කලේයා ගෙන් පටන් ගෙන එක පඳුරෙන් ලී සයක් කපාගෙන දේශනය අවසන්වූයේ "මොකාද යකෝ පන්තිනයකයා , වරෙන් යන්න මගෙ පන්තියට " කියමිනි.
කොමා දනී මුළු පාසලේම කෙල්ලන් දනී ඔහුගේ පන්තිය නොදනී. අසල පන්තියකින් පාර අසාගෙන හසරක් නොදැන මා පන්තිය වෙත පාදයාත්‍රා කලෙමි.

            පන්තිනායක පට්ටම යනු බූරුවාට කියනා තවත් නමකි. කොමා හමුවෙන සෑම විටම එක තරයේ සිතට ගැනීමෙන් ඇතිවන විලි ලජ්ජාව දෑතින් වසාගෙන සිටිය හැක.
මෙය සිතට ගෙන දහය ශ්‍රේණියේ එක් පන්තිකාමරයකට මා ඇතුල් වූයේ රෙදි පිලි දොරලග උනා තබාය.

"ආ මේ එන්නෙ අහවල් පන්තියේ අහවලාය. ඌට අහවල් වැඩේ අහවල් ආකාරයට කරගන්න බැරි නිසා මං අහවල් දෙයක් දෙන්නයි එන්න කීවේ"
ඒ පිලිගැනීමේ සරල ගීයයි.

" _____ (කාන්තා නමක්) අර ප්‍රශ්ණ පත්‍ර පොත දෙන්න "

ඔලුව ඔසවාගැනීමට බැරිවෙන ලෙසම කටු ඔටුන්න හිසට බරබව දැනේ. නමුත් පොතක් දික්වනවා සමඟ පුරුදු සිරික්කලයක් කන්බෙරයට තට්ටුකරනු දැනේ. අංශක 60කට නවාගෙන සිටි හිස අංශක 30කට පමණ අඩුකරමින් වටපිට බැලූ මට උනා දැමීමට තව වස්ත්‍ර තිබුනේනම් යැයි සිතේ.

අහෝ ඛේදවාචකයකි. ඉරකි තිතකි.
ඒ ඇයැයි. මා සිකුරු වෙත ගුවන්ගතකල යුවතියයි.

කටු ඔටුන්නේ සටපට ගා පොරි පීදෙන්නා සේ මල් පිපෙන්නට විය.

-----ඉතින් අපි නැවත හමුවෙමු----

©මුදියන්සෙ මලයා